Kominiarz Malbork

Malbork – informacje o Malborku

Malbork to jedno z miast woj. pomorskiego.

Historia Malborka sięga ponad 700 lat wstecz. Korzenie Malborka sięgają historycznych terenów Pomezanii. Ziemie te zostały podbite przez Krzyżaków. Tutaj mnisi zbudowali potężną fortecę Marienburg (Twierdza Marii). Było to pod koniec XIII wieku. W XVI wieku miastu nadano współczesną nazwę Marlborough. Nazwa Malborka – Marienburg – pochodzi od imienia Matki Boskiej, patronki Zakonu Rycerskiego.

Już pod koniec XIII wieku istniał wyraźny podział na dwa organizmy – miasto i zamek. Obecnie, pozornie nieistotne dla historii, te dwa organizmy tworzą całość i służą sobie nawzajem. Pomezania była najbardziej wysuniętą na zachód krainą Prusów, na której powstał późniejszy Malbork. Teren graniczy z Wisłą od zachodu i Zuwawi od północy. Prowadzi na południe do lasów na północnym brzegu Osy, a na wschód do kanału łączącego jeziora Druzno i ​​Ostróda.

Miasto Malbork zostało założone na prawym brzegu, na wschodnim brzegu rzeki Nogat. Na przełomie XIII i XIV wieku powstał kanał zwany Młynówką (obecnie Juranda). Dowozi wodę z odległości 6 km. Od Malborka do jeziora Dąbrówka. Wkrótce potem kanał został przedłużony na odległość 40 kilometrów. Jezioro Dzierzgoń.

W 1480 r. miasto zostało otoczone murami. Zamek rządzi miastem. Plan zamku składa się z trzech głównych części: Wysokie Miasto, Środkowe Miasto i Niskie Miasto (Miasto Zewnętrzne). Teren, na którym znajduje się twierdza, to płaskowyż na prawym brzegu Nogatu. Można stąd podziwiać widok na Żuławy między Wisłą a Nogatem.

27 kwietnia 1276 W 1870 roku naczelnik państwa Konrad von Tyrberch połączył osadę i zamek pod nazwą Marienburg z miastem Chełmno. Właściwy rozwój miasta rozpoczął się w 1309 roku, kiedy Zakon Krzyżacki przeniósł swoją stolicę z Wenecji do Malborka i od tego czasu Malbork jest stolicą Zakonu. Przeniesienie głównej władzy Krzyżaków do Marburga ułatwiło rozwój aglomeracji miejskiej i dało jej decydujący głos we wszystkich sprawach państwowych. Przeniesienie stolicy do Marlborough zaowocowało rozbudową zamku i samego miasta. Ta wspaniała rezydencja stała się siedzibą wielkich mistrzów, centralnego organu zakonu rycerskiego oraz wysokich dostojników państwowych, pełniących swoje obowiązki w administracji państwowej.