Kominiarz Zielona Góra – OTOKOMINIARZ.PL

Oto kominiarze w Zielonej Górze:

Wraz z rozwojem światowej technologii pojawił się zawód czyszczenia kominów. Początkowo spaliny odprowadzane były na zewnątrz przez szczeliny w dachu. Nazwy tych okienek zachowały się do dziś – „dymniki” (te okna oświetlają strych). Pierwszy komin według danych historycznych został zbudowany w IV wieku. Były szerokie (zwykle 1x1m) i niskie. Początkowo zadaniem kominiarza było oczyszczenie komina i rury z sadzy. Świadczenie usług kominiarskich nie było narzucone przez prawo i było zależne tylko i wyłącznie od właściciela budynku. Zwracając uwagę na wielkość szkód spowodowanych pożarem spowodowanym złym stanem komina, wprowadzono obowiązek czyszczenia komina, a za stan komina odpowiadał kominiarz. Zakres czynności kominiarskich obejmował szeroki zakres czynności profilaktycznych, w tym zapobieganie uszkodzeniom spowodowanym nieprawidłowym działaniem rury kominowej oraz instalacji grzewczych i kominowych. Wraz ze wzrostem zadań kominiarskich zmieniła się również forma uzyskiwania uprawnień zawodowych. W 1939 r. kominiarze zostali wpisani są na listę licencjonowanych rzemiosł w Polsce. Warunkiem samodzielnego podjęcia pracy w branży po uzyskaniu tytułu magistra lub praktyki zawodowej jest posiadanie koncesji, a po uzyskaniu koncesji obowiązek przejęcia odpowiedzialności za strefę dla palących. Obecnie, chociaż nie istnieją już obszary do czyszczenia kominów (kominiarze działają na zasadach wolnego rynku), nie zwalnia to właścicieli budynków i innych konstrukcji z przestrzegania przepisów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dotyczących ochrony przeciwpożarowej budynków, innych konstrukcji i budynków Obowiązek serwisu kominiarskiego. Przepisy regionalne (ustawa nr 109, art. 719 z 2010 r.)

Usługi kominiarskie Zielona Góra

Zielona Góra jest położona w zachodniej Polsce, na zboczu doliny rzeki Odry w miejscu, gdzie przecina ona pasmo wzgórz znane jako Wał Zielonogórski. Geograficznie znajduje się na terenie podprowincji Pojezierza Południowobałtyckie. Od północnego zachodu miasto graniczy z Niecką Płotowską, a od północnego wschodu z Niecką Chynowską. [potrzebny przypis] Miasto leży na międzynarodowym szlaku drogowym i kolejowym łączącym Skandynawię z południem Europy. Od Poznania dzieli je 130 km, od Wrocławia 160 km, od Berlina 160 km, od Pragi 290 km, a od Warszawy 413 km. Miejscowość historycznie oraz kulturowo jest częścią Dolnego Śląska (leżąc na jego północnej granicy). W latach 1950–1998 miasto było stolicą województwa zielonogórskiego, ukształtowanego podczas reform w 1950 oraz 1975 roku. 18 maja 2014 r. na terenie gminy wiejskiej Zielona Góra zostało przeprowadzone referendum ws. połączenia gminy wiejskiej z miastem Zielona Góra. Mieszkańcy w większości opowiedzieli się za takim rozwiązaniem. Zgodnie z decyzją Rady Ministrów do połączenia doszło z dniem 1 stycznia 2015 r. Od tej pory miasto Zielona Góra ma dostęp do Odry. Według danych z 1 stycznia 2015 powierzchnia miasta wynosi 278,32 km². W historii nazwa miasta notowana była w wielu językach oraz pod różnymi nazwami. Po łacinie Thalloris , Prasia Elysiorum, w języku niemieckim Grünberg in Schlesien oraz po polsku Zielona Góra . Polską nazwę Zielona Góra w książce „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej” wydanej w Głogówku w 1847 wymienił polski pisarz z Górnego Śląska Józef Lompa. W 1945 używano przejściowo formy Zielonogóra, w obecnej formie oficjalnie od 1946 .